Τα νέα μας

Μέχρι τώρα θεωρούσαμε ότι το Μεγάλο Τείχος της Κίνας είχε κτιστεί για να αποτρέπει στρατεύματα εισβολής. Ωστόσο, νέα έρευνα δείχνει ότι δεν ήταν μόνο αυτός ο στόχος, τουλάχιστον για κάποιο τμήμα του.

Όταν οι ερευνητές χαρτογράφησαν πλήρως για πρώτη φορά τη Βόρεια Γραμμή του Μεγάλου Τείχους, τα ευρήματά τους αμφισβήτησαν προηγούμενες υποθέσεις.

Για πρώτη φορά, οι επιστήμονες παρατήρησαν ορατό φως από τις φυσαλίδες Φέρμι, πελώριες φούσκες αερίου που καλύπτουν από πάνω και κάτω το πεδίο του Γαλαξία μας. Η προσφάτως εντοπισμένη λάμψη που εκπέμφθηκε από αέριο υδρογόνου ηλεκτρικά φορτισμένου, ή ιονισμένου, μέσα στις φυσαλίδες.

Ο αστρονόμος Dhanesh Krishnarao, από το Πανεπιστήμιο του Ουινσκόνσιν-Μάντισον, και οι συνεργάτες του περιέγραψαν τα ευρήματα στις 3 Ιουνίου σε ένα νέο συνέδριο της American Astronomical Society και σε άρθρο που αναρτήθηκε στο arXiv.org στις 29 Μαΐου.

Κι όμως, οι επιστήμονες θεωρούν ότι έχουν εντοπίσει τον καθαρότερο αέρα στον κόσμο, ο οποίος είναι απαλλαγμένος από σωματίδια που προκαλούνται από ανθρώπινη δραστηριότητα.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες λοιπόν, ο πιο καθαρός αέρας στον κόσμο, βρίσκεται πάνω από τον Νότιο Ωκεανό, που περιβάλλει την Ανταρκτική. Σε μια πρώτη μελέτη της σύνθεσης της βιοαεροζόλης του Νότιου Ωκεανού, ερευνητές από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο εντόπισαν μια ατμοσφαιρική περιοχή που παραμένει αμετάβλητη από την ανθρώπινη δραστηριότητα.

Ο Άρης έχει δύο μικρούς δορυφόρους, τον Φόβο και τον Δείμο, που ανακαλύφθηκαν από τον αμερικανό αστρονόμο Asaph Hall, στις 18 Αυγούστου 1877.

Πιστεύεται ότι έχουν σχηματιστεί από θραύσματα από μια γιγαντιαία σύγκρουση στον πρώιμο Άρη.

Αν και αυτά τα φεγγάρια είναι μικρά, η παράδοξη τροχιά τους κρύβει σημαντικά μυστικά σχετικά με τον εαυτό του.

Η NASA διεξάγει μια σειρά πειραμάτων διαστημικής φωτιάς, με την ονομασία «Spacecraft Fire Safety (Saffire) Experiments». Με αυτά εξετάζει το πώς οι φωτιές αναπτύσσονται και εξαπλώνονται στο διάστημα, ειδικά όσον αφορά μελλοντικά διαστημικά σκάφη που θα κατευθύνονται στο φεγγάρι και τον Άρη. Πρόσφατα, έκανε άλλη μια σειρά πειραμάτων όταν το Saffire IV άναψε μεγαλύτερη και εντονότερη φωτιά μέσα στο μεταφορικό διαστημικό σκάφος Cygnus.

Αρχαιολόγοι που εργάζονται στην Ινδονησία υποστηρίζουν ότι έχουν ανακαλύψει την πρωιμότερη καλλιτεχνική δημιουργία η οποία αφηγείται μια ιστορία.

Είναι μια ιστορία που αναπαρίσταται με κόκκινη βαφή σε έναν τοίχο σπηλαίου. Η σκηνή, σύμφωνα με την ερμηνεία των επιστημόνων, δείχνει υπεράνθρωπους να κυνηγούν άγρια ζώα.

Σύμφωνα με νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Historical Biology, βρέθηκε στη Σκωτία το παλαιότερο γνωστό «έντομο», ηλικίας 425 εκατομμυρίων ετών.

Πρόκειται για τη σαρανταποδαρούσα Kampecaris obanensis, μήκους 2-3 εκ. μήκους, με μικρό κορμό και τρία αναγνωρίσιμα μέρη. Πιθανώς ζούσε κοντά με λίμνη σε ένα περιβάλλον σχεδόν ξηρό και τρεφόταν με αποσυντεθειμένα φυτά. Το απολίθωμά του ανακαλύφθηκε στη νήσο Kerrera στη Σκωτία.

Μια διεθνής ομάδα ορνιθολόγων έχει περιγράψει τρία νέα είδη πτηνών του είδους Scytalopus (tapaculos) από τις Περουβιανές Άλπεις.

Το Scytalopus είναι ένα είδος μικρών στρουθιόμορφων πτηνών της οικογένειας των Rhinocryptidae. Μέλη αυτού του είδους ενδημούν στα βουνά και στους πρόποδες της Κεντρικής Αμερικής και στο Ατλαντικό Δάσος, αλλά η ποικιλομορφία τους είναι μεγαλύτερη στις Άνδεις.

Το μεγαλύτερο και πιο γνωστό μνημείο που χτίστηκε από τους Μάγια ανακαλύφθηκε στο Μεξικό. Ονομάζεται Aguada Fénix και είναι μια πελώρια πλατφόρμα με μήκος 1,4 χλμ.

Το Aguada Fénix χτίστηκε γύρω στο 1000 π.Χ., αιώνιες πριν οι Μάγια αρχίσουν να οικοδομούν τις περίφημες πυραμίδες τους. Το σχέδιό του δείχνει ότι στις πρώιμες κοινωνίες των Μάγια επικρατούσε αρκετή ισονομία και δεν υπήρχε μια δυνατή κυρίαρχη τάξη.

Ένα νέο είδος και γένος πτερόσαυρου ταυτοποιήθηκε από ένα μερικό απολιθωμένο τμήμα σιαγόνας που βρέθηκε στη νήσο Wight, στη νότια Αγγλία.

Ονομάστηκε Wightia declivirostris. Ανήκει στο Tapejaridae, μια παράδοξη ομάδα μικρού ή μεσαίου μεγέθους πτερόσαυρων με άνοιγμα φτερών μέχρι 4 μέτρα.

Αυτοί οι πτερόσαυροι είναι πολύ γνωστοί από το λεκανοπέδιο Araripe, στη βορειοανατολική Βραζιλία και τον Σχηματισμό Jiufotang στην Κίνα. Σε άλλα μέρη υπολείμματά τους είναι πολύ σπάνια.